Nederlands kampioenschap Baarn
Zaterdag 2 juli
Ter voorbereiding van het Nederlands kampioenschap werd er zaterdag een combi wedstrijd georganiseerd. Aan deze wedstrijd heb ik deelgenomen om te trainen voor de grote wedstrijd van zondag.
De wedstrijd begon pas erg laat omdat er wat dingen mis waren gegaan met de inschrijvingen. De sfeer om de baan was daardoor een beetje afgezwakt. Het zou namelijk laat worden en dit was voor de meesten niet de bedoeling.
Mijn eerste 2 manches gingen perfect. Allebei de manches was ik 1e geworden. Dan was het de beurt aan de derde manche. Ik was als eerste uit het hek en met genoeg vaart ging ik op de 2e bult af. (Deze bult is nogal een diepe en lange bult en een opstakel als je hem niet springt.) Maar terwijl ik goed de lucht in ging om te springen kreeg een windvlaag mij te pakken. Deze windvlaag zorgde ervoor dat ik stilviel in de lucht waardoor ik de bult niet haalde. Ik knalde vol op de top en stuiterde weer van de bult af. Daar lag ik dan op de grond. Schaafwonden hier en blauwe plekken daar. Na een tijdje de zere plekken gekoeld te hebben en de pleisters op mijn schaafwonden zaten moest ik nog de finale rijden. Ik had me namelijk nog gekwalificeerd. De finale ging niet goed, mijn lichaam deed zeer. Ik kwam niet verder dan een teleurstellende 5e plek. De wedstrijd morgen lijkt voor mijn gevoel verkeken.
Zondag 3 juli
Toen ik wakker werd was alles aan mijn lichaam stijf. Vooral mijn nek, knieën en elleboog deden erg zeer. Ik voelde me niet fit en wilde eigenlijk niet rijden. Maar geholpen door allerlei pleisters, zalfjes en pillen (en morele steun van mijn ouders) gingen we toch op pad naar Baarn. Mijn verwachting was helemaal niks. Met een hard hoofd ging ik trainen. Tot mijn verbazing viel dit niet tegen. Alle plekken zeurde wel maar dit belemmerde het fietsen niet. Ook de eerste manche was tegen alle verwachtingen in. Met een 4e plek had ik goede papieren om door te gaan naar de grote finale. Maar ik was er nog niet, ik moest nog 2x zo goed rijden om te kwalificeren.
De tweede manche moest ik het doen met een teleurstellende 5e plek. Ik moest de derde manche 4e of beter worden anders kon ik het plekje in de finale vergeten. De derde manche begon goed, ik had een redelijke start en lag 4e. Deze plaats kon ik vasthouden tot de finish en had dus een plek verdiend in de finale.
Ik was erg blij dat ik in de finale zat ondanks dat ik me totaal niet fit voelde. Elk plekje in de finale zou mooi meegenomen zijn. Na een slechte start in de finale ging ik als 7e de eerste bocht in. Dit plekje kon ik helaas niet vasthouden en werd ik nog 8e. Als 8e kwam ik ook de finish over.
Ondanks de val van zaterdag is het toch erg goed gegaan. Ik was vooral trots op mezelf omdat ik toch door was gegaan ondanks de pijn. Ook ben ik nu eerste jaars Elite Women en daarom ben ik dus één van de jongste rijdsters van de groep. Een goede prestatie dus!
Elite Women:
1. Joyce Seesing
2. Dana Sprengers
3. Merle van Benthem
8. Judy Baauw
